Berlijn 2011
Op uitnodiging van goede vriend Pieter Bakker kon ik Berlijn en omstreken een paar dagen verkennen.
In het centrum van de Europese culturele eenheid; de keuken, kwam ik elke dag de bewoners van het huis tegen; hardwerkende Polen en Nederlandse kids die al maanden op jacht waren naar 'ultiem geluk' Pieter manouvreerd hier dagelijks doorheen.
Eindelijk ben ik in het Joods museum geweest. Dit museum waar Daniel Liebeskind zijn getradumatiseerde jeugd en ervaringen uit de tweede wereldoolog in een architectonisch wonder neer heeft mogen zetten was nog adembenemender dan ik verwacht had.
Vanuit het raam een blik op de buitenkant van het museum.
Pieter in de omgeving van de Friedrichstrase.
Op Tempelhof kun je fantastisch fietsen, skaten of gewoon van de rust en de ruimte genieten.
Fietsen op de plek waar jarenlang vliegtuigen remden.
Kunst op Tempelhof.
De laaste vliegtuigen staan nog voor de ingang.
Ruuuuuuiiimte dus op Tempelhof.
Over de Spree in Kreuzberg. Culturen, rangen en standen mixen zich hier.
Koffie en koek van van Loon. Hier stond ook een Groninger Fruhstuck op het menu. Het bleek dat de Tjalk waar ik op zat gekocht was in Groningen.
In Kreuzberg schrijven ze goede teksten op de muren.
In de zijtakken van de Spree wonen steeds meer mensen op hun kleine bootjes. In de straten zie je veel busjes die als camper worden gebruikt.
Fietsend door Kreuzberg kom ik die goeie ouwe Herman Hesse weer tegen.
Toeval bestaat niet; de eerste de beste galerie die ik binnen stap blijkt alles in gereedheid te brengen voor de opening van de tentoonstelling de volgende van Alec Soth.
En wederom ben ik zwaar onder de indruk. zijn visie komt zo sterk overeen met de mijne en het sterke is dat ik hem op de meest uiteenlopende plekken op de wereld tegenkom. In 2009 in New orleans en later in Atlante. Daarna in BAK in Utrecht met een lezing en nu dus weer met een prachtige tentoonstelling ' Broken Manual'
De volgende dag bij de opening schiet een jong echtpaar me aan met de vraag of ik wellicht Alec Soth ben. Ik vertel hun lachend dat ik dat wel zou willen maar helaas. Bijzonder is dat ze wel wisten dat Alec zwart haar en een baard heeft maar toch vonden ze mijn lichaaamhouding zo sterk overeenkomen dat ze me wilden vragen. Sterk.
Bejaardengymnastiek langs de kant van de weg.
Kinderen in het park.
Gevangenis Berlijn in avondzon.
Moe, maar voldaan.
stilleven.
Kreuzberg doet voor deze doorgang sterk denken aan middelgrote stadjes in Turkeye en Marokko; gezellige rommel en veel eten op de terrasjes.
In de straten is het bijzonder relaxed. zelfs de perkjes om de bomen zijn omgetoverd tot kleine tuintjes.
Indiaase jasmijnthee, heerlijk met dit warme weer.
Ja toch?
Een groep ' stoere Metallicafans' lopen gespannen door de multiculti wijk. Mogelijk hebben ze spannende verhalen gehoord en besloten dicht bij elkaar te blijven.
De Muur, of wat er nog van over is nadat touristen hem bijna van zijn steen ontdaan hebben.
Het Sony-gebouw. Een paar jaar geleden waren we nog zwaar impressed maar nu is het toch al weer een van de vele grote nieuwe gebouwen.
Hip vervoer voor 'hippe' mannen.
Berlijners houden ervan om gezellig in de parken en velden te liggen.
Theehaus in Tiergarten.
ach….
Het Hamburger Bahnhof. Voormalig rangeerterrein tegenover de Deutsche Bahnhof waar een tiental nieuwe galeries zijn geopend.
Helaas, Nick Cave zal ik er niet meer treffen maar toch is de sfeer in de kunstscene hier nog altijd bijzonder aangenaam. Kwaliteit en weinig poeha.
Buiten zorgt een Indiaase familie voor een uitmuntende hap eten. De Galeries verstrekken gratis bier en wijn zodat het hier goed vol te houden is.
Uit de trein stappen bij Oranienburg, dan nog 7 km fietsen langs het meer waar een zwoel zomeravondje de locals naar de rand van het meer brengt.
Het Waldhaus.
Maneschijn.
Onze kampeerboerderij – waar de bewoners op de grofvuilopdienst wachten.
De Bauernhof heeft – natuurlijk – ook koeien.
En waar koeien zijn daar zijn kalfjes. Gelukkig maar want er komen veel kinderen naar de boerderrij.
Mijn dagelijks ontbijt op de Bauernmarkt. Vooral de vruchtensorbet is geweldig. Voor brood moest ik wel op tijd opstaan, tegen 11 uur wordt van me verwacht dat ik een warme maaltijd neem hier.
En een biertje erbij natuurlijk.
Er is naast deze eet-en drinkcultuur vooral veel voor de kinderen te doen. Een Bauernmarkt is een tijdloos plezier voor de overwegend agrarische cultuur in deze contreien.
Een paar maal per maand is er ook een rommelmarkt.
En er is altijd nog wel een Trabantje te vinden natuurlijk.
Even buiten het dorp is een prachtig woud waar ik doorheen fiets op weg naar een prachtig natuurbad.
In het kanaal varen de boten vanuit Berlijn naar het noorden uit om dit pinksterweekend van het mooie weer te genieten uitgezwaaid door een locale held.
een grote verrassing was wel het voormalig sanatorium dat hier in de buurt nog altijd staat. De natuur doet al dertig jaar zijn best het te overwoekeren.
Dat ik hier nog een keer naar terug moet keren met een betere camera dat moge duidelijk zijn.
